Marry me, Marie?

Almost finish 'No One Belongs Here More Than You'. I got 2 chapters left, but I paused it as always. Have you ever feel that for a period of time you've been carrying one book around, always find it in your bag, always dig it out of the messy bag and read it everywhere. Always feel safe and warm to know that it's in the bag. Always feel like you have a new friend, you want to know more about this new friend and you communicate to each other by reading? Time passes, you almost come to the last chapter, and then you suddenly realize that it's going to be over. So you become insecure and a little bit lost?

Yeah, I feel for every book that way. Always.

So, that's why I have to paused the current book and start to read the new one. Until I get used to that new one, then I'll back to the old book and finish it.


This is a kind of friend that I really have a good time with. It's interesting and weird and always surprises me. I have too much underlined part on this book. Why don't I met this kind of person in my real life?, I doubt, because if I met this kind of No One Belong Here More Than You person, I'll definitely keep him or her as a close friend.

By the way, I watched Sofia Coppola's Marie Antoinette again, for the zillion times. And every time after watching it, I'll keep listening to the Soundtrack.

Ceremony by New Order is my most favorite track.
I also wrote down; 'I want to dance with my groom in this song on our wedding day.' at my shitloads 'Things to do in Life' list.


  1. ตอนนี้เราอยากอ่านอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่หนังสือสอบ -"-
    เราเป็นคนถนอมหนังสือมาก เวลาอ่านต้องค่อยๆเปิด กางออกน้อยๆ ไม่มีรอยพับใดๆ แต่เมื่อวันเกิดปีที่แล้วเพื่อนคนนึงส่งหนังสือเล่มนึงให้อ่าน มันเป็นหนังสือของเพื่อนเราสถาพผ่านอะไรมาเยอะพอสมควร ข้างในมีลายมือ รอยพับ รอยขีดเส้นเต็มไปหมด ตอนแรกที่เห็นอารมณ์เสียมาก แต่พออ่านไป มันมีคำที่เพื่อนเขียนไว้มันทำให้หนังสือเล่มนั้นสนุกมากขึ้น ตั้งแต่นั้นมา เราจะอมยิ้มทุกครั้งที่เห็นหนังสือมีรอยพับ รอยขีดเขียน ^^